Magische bolletjes zijn het. Irissen van dichtbij hebben een enorme aantrekkingskracht om naar te (blijven) kijken. Er is ook zoveel te zien! Kleuren, vormen, lijntjes en vlekjes, iedere iris heeft zo haar eigen tekening. Er zijn geen 2 irissen aan elkaar gelijk. Zelfs het linker- en rechteroog van dezelfde persoon kunnen er toch best verschillend uitzien.  Naast dat het er mooi en bijzonder uitziet kan er ook wel het een en ander aan worden afgelezen aan ogen. 

Binnen natuurgeneeskunde wordt iriscopie gebruikt als diagnostisch middel. Irissen zijn onderverdeeld in zones en segmenten, het voert te ver om hier diep op in te gaan. Maar wat je kunt zeggen is dat bepaalde zones een reflectie geven van een orgaansysteem in het lichaam. Zo liggen de zones die een weerspiegeling zijn van de maag en darmen in de cirkel rondom de pupil en liggen de luchtwegen aan de buitenzijde van de irissen. Hierbij wordt systematisch naar allebei de ogen gekeken. Daarnaast wordt de structuur goed bekeken: wat is de basis van deze cliënt, wat is de draagkracht en hoe houdt de structuur het vol? Of is er belasting te zien? En waar dan? En kan er iets gezegd worden over welk orgaansysteem daar een rol in speelt? Deze diagnostische waarden worden naast de informatie uit andere diagnostiek en het verhaal van de cliënt gelegd. 

Nu weer terug naar die magische bolletjes. Heb jij al eens diep in je eigen ogen gekeken? Heb je interesse, maak dan een afspraak. Je bent van harte welkom!